مليحه محمدیمن از “اصلاحات” که می‌گویم، منظورم اصلاحات به طور کلی، که می‌دانم امروز کمتر عقل سلیمی با آن مخالفت دارد، نیست. بلکه نیت ام آن سیاست و آن اندیشه‌ای است که در دوم خرداد ٧٦ یک سرفصل در تاریخ مبارزات مردم میهن ما گشود! و همان روندی را به یاد می‌آورم که با همه خامی و بی تجربه گی، از آنجا که نیاز واقعی زمانه خود بود، ارزش‌ها و تغییرات بی بازگشتی را در جامعه ایران نهادین کرد.
این روند ماحصل اندیشه‌ای بود که در پی عقیم ماندن آرزوهای انقلاب بهمن شکل گرفت و در پی آزمودن شیوه‌های معینی از مبارزه. از جنگ مسلحانه در مناطق قومی گرفته، تا جانبازی در خانه‌های تیمی، و تا شورش‌های خیابانی .
آن آرزوهای بر بادرفته و این شیوه‌های آزموده در ذهن جستجوگر جامعه، سنجیده شد و چاره کار را در آن شرایط، به درستی “اصلاح از بالا” در آمد!

ادامه مطلب …